De keuze was moeilijk. Of het werd Andalusië en daar bovenop de wedstrijden in Frankrijk, of het Europees kampioenschap in Nis, Servië.

Omdat Roel daar toch moest zijn voor de vergadering van de CISA (Club International du Setter Anglais) waar hij in het bestuur zit werd, de keuze uiteindelijk iets makkelijker. 
Dus daar gingen we met een bus vol honden die door de "Vereniging van Liefhebbers van de Engelse Setter" afgevaardigd waren voor deelname namens Nederland. 

Dankzij Elly 't Lam hebben de we mogelijkheid gekregen om daar te trainen en ons zo voor te bereiden op de kampioenschappen. Hoewel we tijdens de trainingen alle honden goed onder wild konden brengen, was het niet makkelijk. De temperatuur lag continue boven de 20 graden en het is daar zoveel droger dan hier. De honden moesten enorm schakelen, het was echt moeilijk.

Tijdens de kampioenschapen wilde het dan ook niet lukken helaas. Zowel Gadji als Fatal kwamen er beide dagen niet helemaal klaar mee, omgang wild was een dingetje, zoals dat voor veel andere honden een dingetje was.
Met Anne (Sharptails Antje) en Tommie (Sharptails Automne) was het een ander verhaal. Tommie had op de eerste dag geen wild en Anne op de tweede dag niet, ondanks een erg goede loop. Helaas kregen beide honden geen tweede loop. 
Anne had op de eerste dag een hele mooie loop, maar kwam helemaal op het einde van haar rechterslag op een rand mais die ze heel erg mooi meepakte. Maar helaas er net te kort onder, waardoor ze verrast werd door de patrijzen.
Tommie had de tweede dag ook weer een prachtige loop. Op een gegeven moment kwam de andere hond tot een arrêt, laag zoals het hoort en ook nog eens in een greppel. Tommie zag de hond dus pas op het allerlaatste moment liggen en terwijl ze wilde gaan patroneren kwam ze zelf ook in de verwaaiing. Na het coulé van de andere hond gingen de patrijzen op, precies in lijn. Beide honden waren keurig steady bij opgaan en schot. Toen de andere hond later nog tot staan kwam op duiven, patroneerde Tommie netjes. De keurmeester sprak duidelijk uit dat hij het idee had dat Tommie ook stond. Voor hetzelfde geld had Tommie ook gewoon een kwalificatie gekregen, maar helaas. Het kwartje kan 2 kanten op vallen en dit keer niet in ons voordeel. 

We zijn dus jammer genoeg met lege handen naar huis gegaan. Gelukkig hebben m.n. de beide Sharptails zussen wel even laten zien wat ze in huis hebben. We hebben veel complimenten gekregen, vooral van mensen die we helemaal niet kennen. Je koopt er niets voor, maar tof is het wel als je fokproducten zich zo presenteren.

Ook Aiko (Sharptails Anarchy) van Mario Testa, voorgejaagd door Ernesto Pezzotta is in topvorm. Hij loopt in de grande cerca mee. Ook over hem kregen we volop complimenten. Ik heb 1 wedstrijd mee mogen lopen om hem eens goed te bekijken en ik ben echt super te spreken over hem. Hij is echt prachtig in de beweging en maakt zijn punten stilistisch. Hij laat zich dit seizoen echt goed zien, ik ben reuze benieuwd wat het volgende seizoen gaat brengen!!!!!!

Buiten onze "eigen" honden, hebben we ook volop genoten van o.a. Nolo del Zagnis, zijn zoon Bruklin en uiteraard Naomo, de reu die we eerder gebruikt hebben en die we voor het volgend nest weer gaan gebruiken. Echt heel erg indrukwekkend die honden, petje af voor de voorjager en de fokkers!!!